Dostępność sklepu internetowego: checklista WCAG 2.1 AA

Dla klienta z niepełnosprawnością sklep internetowy to często jedyna droga do zakupu. Dla właściciela sklepu dostępność przestała być wyłącznie kwestią dobrej praktyki, bo ma już konkretną podstawę prawną. Ten tekst zaczyna od tego, co mówi ustawa, a potem przechodzi ścieżkę klienta krok po kroku: od menu, przez koszyk i płatność, po regulamin. Przy każdym etapie wskazujemy kryteria WCAG 2.1 na poziomie AA oraz sposób testu. Więcej o wymaganiach dla Polski znajdą Państwo na stronie zgodności z przepisami dla Polski.

Co mówi ustawa o dostępności

Ustawa z 26 kwietnia 2024 r. (Dz.U. 2024 poz. 731) wdraża dyrektywę (UE) 2019/882, czyli European Accessibility Act. Obowiązki dotyczą podmiotów świadczących usługi objęte ustawą, a wśród nich znajduje się handel elektroniczny skierowany do konsumentów. Ustawa obejmuje także m.in. bankowość detaliczną, usługi telekomunikacyjne i przewozy pasażerskie.

Dla sklepu kluczowy jest art. 18. Wymaga on, aby funkcje identyfikacji, bezpieczeństwa, płatności i podpisu elektronicznego w handlu elektronicznym były postrzegalne, funkcjonalne, zrozumiałe i solidne. W praktyce oznacza to, że klient z niepełnosprawnością powinien móc założyć konto, zalogować się, zapłacić i potwierdzić zamówienie bez barier.

Ustawa wymaga też informacji dla klientów. Podmiot świadczący usługę ma obowiązek przeprowadzić ocenę zgodności usługi z wymaganiami (art. 32 ust. 1) oraz opublikować w regulaminie lub równoważnym dokumencie, w formie dostępnej dla osób ze szczególnymi potrzebami, informację o tym, jak usługa spełnia wymagania dostępności (art. 32 ust. 2 pkt 1). Informacja ta ma być dostępna przez cały czas, gdy usługa jest oferowana.

Nie mylmy tego z ustawą z 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej. Ta ustawa dotyczy podmiotów publicznych, nie prywatnych sklepów, i nie wymaga od sklepu deklaracji dostępności w rozumieniu tamtego aktu. Obowiązek informacyjny dla sklepu wynika z ustawy z 2024 r.

Kto jest objęty ustawą

Ustawa dotyczy usług świadczonych konsumentom, czyli osobom fizycznym kupującym w celach niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Sklep internetowy sprzedający konsumentom co do zasady jest więc objęty. Ustawa nie obejmuje jednak treści, których podmiot nie finansuje, nie tworzy i nie kontroluje, na przykład recenzji dodawanych przez klientów (art. 4 pkt 2).

Treści opublikowane przed 28 czerwca 2025 r., takie jak dokumenty publikowane przed tą datą, pozostają poza zakresem ustawy (art. 86). Treści edytowane po tej dacie nie są archiwalne, dlatego powinny spełniać wymagania. Nowy regulamin w PDF należy więc traktować jako treść objętą ustawą.

Co grozi za brak zgodności

Nadzór nad ustawą sprawuje Prezes Zarządu PFRON. Przed wydaniem decyzji podmiot może zostać wezwany do usunięcia niezgodności w terminie nieprzekraczającym 120 dni. Może też zostać zakazane oferowanie usługi na okres nieprzekraczający 180 dni (art. 62 ust. 1).

Kary pieniężne (art. 73) dotyczą m.in. niezapewnienia zgodności usługi z wymaganiami, braku oceny zgodności, braku wymaganych informacji w regulaminie oraz braku zawiadomienia organu o niezgodności. Górna granica to 10-krotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej z roku poprzedzającego, nie więcej niż 10% obrotu za poprzedni rok obrotowy. Obowiązuje niższa z tych kwot. Według komunikatu Prezesa GUS przeciętne wynagrodzenie za 2025 r. wyniosło 8 903,56 zł brutto, co daje granicę około 89 tys. zł.

Każdy może też zgłosić niezgodność Prezesowi PFRON (art. 67). PFRON ma rozpatrzyć zgłoszenie w ciągu 30 dni albo przekazać je właściwemu organowi (art. 68). Dlatego skarga klienta bywa pierwszym sygnałem problemu, który trafi do urzędu.

Checklista: ścieżka klienta w sklepie

Poniższa tabela idzie w kolejności, w jakiej klient przechodzi przez sklep. Numery w kolumnie kryteriów odnoszą się do WCAG 2.1 na poziomie AA. Tabela nie zastępuje pełnego audytu. Pokazuje najczęstsze miejsca ryzyka w sklepie.

Jeśli płatności obsługuje zewnętrzny dostawca, jego okna nie są w pełni pod Państwa kontrolą. Warto zapytać go o stan dostępności albo wybrać rozwiązanie, które ją udostępnia.

Jak testować i czego testy nie wykryją

Testy automatyczne, takie jak Lighthouse, axe DevTools czy WAVE, szybko wskazują część problemów: brak tekstu alternatywnego, zbyt niski kontrast, brak etykiet. Nie wykryją jednak, czy kolejność fokusu ma sens, czy komunikat o błędzie jest zrozumiały ani czy czytnik poprawnie ogłasza zmianę koszyka. Automatyczne narzędzia znajdują tylko część barier, a reszta wymaga testów ręcznych.

Minimalny zestaw testów ręcznych obejmuje przejście całej ścieżki zakupu wyłącznie klawiaturą, test z jednym czytnikiem ekranu (NVDA na Windows lub VoiceOver na macOS i iOS) oraz kontrolę przy powiększeniu 200% i 400%. Pełną ocenę przeprowadzają eksperci. Opisujemy to na stronie testów manualnych.

Plan działania dla sklepu

Jeśli wykryjecie niezgodność, ustawa wymaga podjęcia działań korygujących i zawiadomienia organu bez zbędnej zwłoki (art. 32 ust. 2 pkt 5 i 6). Proponowana kolejność działań wygląda następująco:

• Ustalić, czy sklep i jego usługi są objęte ustawą, i sprawdzić kryterium mikroprzedsiębiorcy na aktualnych danych.
• Przeprowadzić i udokumentować ocenę zgodności usługi (art. 32 ust. 1).
• Dodać do regulaminu informację o tym, jak sklep spełnia wymagania dostępności, w formie dostępnej.
• Uruchomić automatyczny audyt, a potem przejść ścieżkę zakupu ręcznie klawiaturą i czytnikiem ekranu. Automatyczny audyt InclusiveWeb sprawdza stronę pod kątem ponad 90 reguł WCAG 2.1, ale nie zastępuje testów ręcznych.
• Naprawić błędy, zaczynając od najczęstszych: kontrastu, etykiet formularzy, fokusu i tekstów alternatywnych.
• Uruchomić prosty kanał zgłoszeń dla klientów i procedurę odpowiedzi w ciągu 30 dni (art. 37 ust. 2).
• Sprawdzać ponownie stronę po każdej większej zmianie w sklepie.